Rodzaj materiału

Materiał

Podstawową i najważniejszą cechą aluminium jest odporność na korozję.

Dzieję się tak dlatego , że z biegiem czasu aluminium wytwarza warstwę ochronną, która w razie ewentualnego zerwania zawsze samoistnie narasta ponownie.

Dzięki temu jest to materiał całkowicie odporny na pogodę i korozję.

Kolejnym atutem aluminium jest lekkość. Dla przykładu dach wykonany z aluminium waży zaledwie 2,4  kg/m2, dach wykonany ze stali waży od 35-55 kg/m2.

Miedź jest jedną z bardziej cenionych materiałów na Polskim Rynku. Jej atutem jest jedna z najwyższych trwałości, wyliczana na stulecia (ok. 300 lat).

Kolejną cechą skłaniającą do wyboru miedzi to brak konieczności konserwacji, dotyczy to wszystkich elementów  wykonanych z miedzi .

Elementów miedzianych nie wolno  łączyć ze sobą stalą ocynkowaną, aluminium, cynkiem, tytan-cynkiem oraz materiałami miedziowanymi galwanicznie ze względu na korozję stykową.

Podstawowym i najważniejszym atutem miedzi w kontekście budownictwa jest odporność na korozję. Miedź jako metal szlachetny broni się przez wpływem niszczącej korozji poprzez utlenianie się jej powierzchni w następstwie reakcji na zmianę warunków atmosferycznych. W przypadku uszkodzenia mechanicznego, taka spatynowana powierzchnia sama się regeneruje.

Zmianę powłoki miedzianej dzieli się na cztery etapy:

–      Etap I po zamontowaniu –element wykonany z miedzi jest świecący, jaskrawy, koloru     jasnoczerwonego,

–      Etap II to wstępne utlenianie – proces ten następuje bezpośrednio po zamontowaniu elementu. Podczas tego okresu przejściowego powierzchnia miedzi pokrywa się nalotem i w różnym stopniu ciemnieje. W czasie tego procesu znikają w ciągu paru tygodni ślady po zarysowaniach, odciski dłoni oraz zabrudzenia.  W to miejsce pojawia się równa warstwa ochronna.

–      Etap III zanikanie jaskrawego koloru.

–      W ciągu następnych kilku miesięcy jony miedzi, reagując z tlenem atmosferycznym, tworzą pojedynczą warstwę ciemnobrązowego nalotu z tlenku miedzi. Później ten ciemnobrązowy odcień pogłębia się, stopniowo tracąc pierwotny blask.

–      Etap IV powstawanie patyny miedzi.
Z czasem na powierzchni dachu oraz przedmiotów wykonanych z miedzi powstają bardziej skomplikowane związki chemiczne i pojawia się niebieskozielony nalot zwany patyną miedzi.

Odcienie miedzi

Charakterystyczna niebieskozielona patyna powstaje z różnych soli miedzi, a jej kolor w dużym stopniu zależy od otaczającej atmosfery.
Inny odcień zostanie uzyskany będzie na terenach nadmorskich, z uwagi na zawartość w powietrzu soli morskiej, inny w dużych aglomeracjach miejskich z powodu zanieczyszczenia powietrza spalinami samochodowymi i produktami spalania węgla, a jeszcze inny w pobliżu zakładów przemysłowych, które wypuszczają do atmosfery lotne związki powstałe w wyniku produkcji przemysłowej. Zawsze jednak w naturalnej patynie miedzianej dominuje charakterystyczny zielony odcień.

Jest jednym z powszechnych materiałów wykorzystywanych w budownictwie.

Największe swoje zastosowanie odnotowuje w sektorze budynków przemysłowych oraz przedsięwzięciach remontowych o ograniczonym budżecie. Jest bezsprzecznie najtańszym materiałem w porównaniu do tytan-cynku miedzi czy też aluminium.

Niezależnie od wykorzystywanego materiału, elementy systemu odwodnienia wody deszczowej wykonane z ocynku zapewniają równie wysoką jakość wykończenia w porównaniu do innych materiałów.

TYTAN CYNK

Tytan cynk jest materiałem o niezmiennie wysokiej trwałości. Znane są przypadki ponad stuletnich pokryć cynkowych Tytan cynk jego specyficzne i niepowtarzalna właściwości są wykorzystywane przy projektowaniu oraz instalowaniu pokryć dachowych, elewacji elementów wykończeniowych i systemów odprowadzania wód deszczowych. Tytan cynk to plastyczny materiał, który daje wiele możliwości i może sprostać nawet najbardziej skomplikowanym koncepcjom architektonicznym. Tytan cynk doskonale sprawdza się zarówno w nowych realizacjach jak również podczas renowacji starych obiektów.

W krajach Europy zachodniej tytan cynk jest popularny od lat. Natomiast na rynku polskim cieszy się obecnie coraz większym zainteresowaniem. Jest materiałem prestiżowym, który zapewnia nie tylko trwałość, ale także wysoką estetykę.

 

Cynk jest surowcem naturalnym, powszechnie występującym w skorupie ziemskiej, nadaje się do wielokrotnego wykorzystywania w gospodarce i przemyśle. Jest podstawowym elementem polityki trwałego rozwoju i poszanowania środowiska  naturalnego.

W Europie zachodniej około 90% starych blach cynkowych jest poddawana powtórnemu wykorzystaniu. Główne zalety ekologiczne walcowanego cynku w zrównoważonym budownictwie:

  • Trwałość ( od 50 do 100 lat, w zależności od warunków atmosferycznych)
  • Zdolność do recyklingu (ponad 95% starego walcowanego cynku można odzyskać i ponownie wykorzystać)
  • Niskie zużycie energii ( zużycie energii potrzebnej do wyprodukowania cynku z postaci mineralnej do metalicznej jest mniejsze niż w przypadku innych metali stosowanych do pokryć  budowlanych).

Metaliczna powierzchnia cynku ulega reakcji chemicznej podczas  kontaktu  ze składnikami atmosfery i tworzy cienką, powierzchniową warstwę pasywacji, zwaną potocznie patyną. Raz prawidłowo wytworzona patyna skutecznie hamuje dalsze reakcje cynku, zapobiegając niekorzystnemu zjawisku zwanemu  korozją.
Czas tworzenia się patyny o jasno-szarym odcieniu, w zależności od warunków atmosferycznych, miejsca ekspozycji w stosunku do promieni słonecznych, wiatrów, opadów  oraz w zależności o agresywności środowiska, trwa od sześciu miesięcy do dwóch lat.

Ten proces chemiczny zmienia krystaliczną strukturę powierzchni metalu na grubości około jednego mikrometra, dając efekt równomierną, niezmienną w czasie patynę.

Nieznaczne różnice w kolorze między poszczególnymi elementami są naturalne i można się ich spodziewać we wczesnej fazie po zrealizowaniu projektu. Wraz z upływem czasu różnice ulegną zniwelowaniu do minimum, na skutek trwającego nieprzerwanie procesu patynowania i wygładzającego działania powstałej ochronnej warstwy. Z czasem kolor poszczególnych elementów będzie się stawał coraz bardziej jednolity, aż do całkowitego zrównania. Aby mieć gwarancję jednolitego wykończenia, zalecamy, aby w każdym nowym projekcie formować i montować elementy pochodzące z tej samej dostawy.

Zagadnienia

Wybierz z listy rozwijanej interesujące cię zagadnienie

1. Zalecane podłoża dla pokryć Tytan-cynk

Tytan cynk jest materiałem o niezmiennie wysokiej trwałości. Znane są przypadki ponad stuletnich pokryć cynkowych Jego specyficzne i niepowtarzalna właściwości są wykorzystywane przy projektowaniu oraz instalowaniu pokryć dachowych, elewacji elementów wykończeniowych i systemów odprowadzania wód deszczowych. Jest o plastyczny materiał, który daje wiele możliwości i może sprostać nawet najbardziej skomplikowanym koncepcjom architektonicznym. Doskonale sprawdza się zarówno w nowych realizacjach jak również podczas renowacji starych obiektów.

W krajach Europy zachodniej jest popularny od lat. Natomiast na rynku polskim cieszy się obecnie coraz większym zainteresowaniem. Jest materiałem prestiżowym, który zapewnia nie tylko trwałość, ale także wysoką estetykę.

Zalecane podłoża dla pokryć tytan-cynk

Blacha cynkowo-tytanowa stosowana w budownictwie, jest zazwyczaj montowana na tzw. podłożach ciągłych. Aby pokrycie należycie spełniało swoją funkcję i było odpowiednio trwałe, podłoże musi spełniać następujące kryteria:

 

Ciągłość

Ciągłość podłoża zapewniona jest wtedy, kiedy różnica wysokości oraz odległość między elementami stanowiącymi podłoże (deskowanie, płyty OSB, sklejka wododporna) nie przekracza 5 mm w miejscu ich łączenia. Należy również pamiętać o tym, że takie elementy jak śruby, gwoździe itp. nie powinny wystawać ponad podłoże, gdyż mogą być przyczyną uszkodzeń mechanicznych pokrycia z blachy cynkowo-tytanowej. Przed rozpoczęciem robót, firma wykonawcza odpowiedzialna za układanie blachy tytan-cynk musi koniecznie sprawdzić, czy są przestrzegane te podstawowe, minimalne wymagania.

 

Wytrzymałość konstrukcyjna

W projekcie konstrukcyjnym należy uwzględnić wszystkie parametry systemu wykorzystującego blachę tytan-cynk, takie jak: ciężar, sposób montażu gwarantujący prawidłowe przeniesienie obciążeń, obciążenia eksploatacyjne oraz obciążenia wywołane śniegiem i wiatrem (zgodnie z odpowiednimi normami).

 

Podłoże z litego drewna lub płyt drewnopochodnych

Podłoże z litego drewna nieimpregnowanego

Podłoża z litego drewna w postaci desek, sklasyfikowanego jako mało kwaśne lub niekwaśne, to znaczy którego współczynnik pH zawiera się między 4,5 i 7, są nieszkodliwe w stosunku do stopu cynk-tytan i mogą być stosowanie w bezpośrednim kontakcie.
Lite drewna sklasyfikowane jako kwaśne, to znaczy, których pH jest mniejsze od 4,5, mogą wchodzić w niekorzystne reakcje z cynkiem i w związku z tym zabronione jest stosowanie ich w kontakcie bezpośrednim.

Poniżej przedstawiamy klasyfikację głównych gatunków drewna w zależności od ich zgodności z cynkiem:

Drewo o pH <4,5 niezgodne z VM ZINC Drewno o pH > 4,5 zgodne z VM ZINC
pH  Nazwa potoczna  Nazwa naukowa pH  Nazwa potoczna  Nazwa naukowa
2,9 Sosna Douglasa Pseudostuga taxifolia 4,5 Sosna leśna Pinus sylvestris
3 Cedr czerwony Thuja plicata 5 Świerk północny Picea abies
3,6 Dąb Quercus 5,1 Sosna z Alaski Stuga Heterophylla
3,6 Kasztanowiec Castanea sativa 5,2 Buk Fagus
3,8 Sosna morska Pinus pinaster 5,4 Iroko Milicia Excelsa
3,9 Okoumé Aucoumea Klaineana 5,5 Topola Populus/Liriodendro tulipifera
3,9 Sipo Entandrophragma utile/Meliacees
4 Modrzew europejski Larix decidua

 

Projektant – konstruktor powinien określić grubość desek, które należy użyć w projektowanym obiekcie, uwzględniając gatunek użytego drewna i rozpiętość pomiędzy krokwiami oraz zaprojektować taki sposób mocowania elementów, który umożliwi przeniesienie obciążeń na niższe elementy konstrukcyjne.

 

Podłoże z płyt drewnopochodnych

Płyty ze sklejki lub płyty wiórowe nie mogą być używane w bezpośrednim kontakcie ze stopem cynkowo-tytanowym. Niektóre składniki stosowane do produkcji tych płyt mogą być powodem powstawania procesu korozji stopu.
W przypadku ich użycia, zalecamy stosowanie materiału membrany separacyjnej np. DELTA firmy VMZINC ( dostępna w naszej hurtowni).
W tym miejscu należy zwrócić uwagę, że podłoże wykonane z klasycznego deskowania z litego drewna pozwala na znacznie lepsze odprowadzenie wilgoci pochodzącej np. z topniejącego na pokryciu dachowym śniegu.

 

Środki do impregnacji drewna

Lite drewno i produkty drewnopochodne są z reguły impregnowane środkami przeciwgrzybicznymi, ogniochronnymi oraz przeciwko owadom drewnożernym. Większość stosowanych impregnatów zawiera w sobie składniki chemiczne takie jak: rozpuszczalne w wodzie sole metali MCA (Miedź-Chrom-Arszenik), MCB (Miedź-Chrom-Bor), CB (Chrom-Bor) oraz sole amonowe kwasu ortofosforowego stosowane w autoklawie w procesie impregnacji metodą próżniową lub ciśnieniową.
Te impregnaty uniemożliwiają bezpośrednie układanie elementów z blachy cynkowo-tytanowej na podłoże, ze względu na ich korozyjne i niszczące właściwości w stosunku do stopu. W tym przypadku najlepszym rozwiązaniem jest zastosowanie membran separacyjnych.

 

Podłoża z betonu, zaprawy lub gipsu

Beton

Bezpośrednie układanie blachy tytanowo-cynkowej na podłożu betonowym jest zabronione. W tym przypadku zalecamy zastawanie legarów i leżącego na nim deskowania lub tańszego rozwiązania czyli membrany separacyjnej.

 

Zaprawa cementowa

W przypadku podłoży takich jak: mury attykowe, rynny stojące itp. o szerokości mniejszej niż 40 cm, układanie blachy tytanowo-cynkowej na podłożu z zaprawy cementowej jest dopuszczalne pod warunkiem zastosowania membrany separacyjnej lub z wykorzystaniem folii wodnej oraz kleju Enkolit.

 

Gips

Zabronione jest stosowanie gipsu jako podłoża pod tytan-cynk, nawet w przypadku użycia membrany separacyjnej.

 

Oddziaływanie innych metali na stop cynkowo – tytanowy

Beton

Przy bezpośrednim kontakcie stopu cynk-tytan z innymi metalami, należy zawsze brać pod uwagę możliwość zajścia reakcji elektrochemicznej, spowodowanej różnicą potencjału elektrycznego.
Ogólnie rzecz biorąc, metal o wyższym potencjale w systematyce elektrochemicznej powoduje korozję metalu o niższym potencjale, po pewnym czasie doprowadzając do jego zniszczenia. W związku z tym kontakt pomiędzy niektórymi metalami jest dozwolony, a pomiędzy innymi zabroniony.

 

Czynniki wpływające na reakcję elektrochemiczną:

  • wilgoć i ciepło – przyspiesza reakcję,
  • przewodniość elektryczna styku – reakcja zachodzi wolniej, gdy na powierzchni styku powstają warstwy wyrównujące różnicę potencjałów np. naturalna patyna.

 

W budownictwie zjawiska korozji elektrochemicznej mogą być spowodowane kontaktami bezpośrednimi lub pośrednimi.

 

Kontakty bezpośrednie

Kontakty bezpośrednie mogą dotyczyć między innymi elementów mocujących oraz podłoży i elementów pokrycia wykonanych z metalu. W przypadku tych kontaktów (bezpośrednich, doraźnych lub powierzchniowych), należy zwrócić uwagę na przestrzeganie podstawowych zasad zebranych w systematyce elektrochemicznej.

 

Przykład

  • Taśmy uziemienia instalacji odgromowej muszą być wykonane z aluminium, które nie reaguje z blachą tytanowo-cynkową .
  • Elementy mocujące, takie jak: zaciski, śruby, wkręty, gwoździe itp. muszą być również prawidłowo dobrane, aby uniknąć jakiegokolwiek zagrożenia korozją.

Proponowane przez nas elementy systemu odwodnienia dachu gwarantują prawidłowo dobrane elementy spełniające kryteria stosowania z tytan-cynk.

 

Kontakty pośrednie

Kontakty pośrednie wymagają większej ostrożności z uwagi na fakt, że pojawiają się między dwoma metalami, niebędącymi w bezpośrednim kontakcie, za pośrednictwem czynnika przewodzącego (elektrolitu), którego działanie jest często okresowe.

Przykład

  • Wody opadowe naładowane są jonami metali, które pochodzą z erozji spowodowanej deszczem, spływającym po powierzchni metali znajdujących się wyżej od zagrożonych obiektów. W takich przypadkach należy umieszczać metale o najniższym, ujemnym potencjale elektrochemicznym powyżej metali mających najwyższy, dodatni potencjał elektrochemiczny (patrz systematyka elektrochemiczna metali).
  • Odsłonięte elementy zbrojenia w konstrukcjach żelbetowych mogą wywoływać w środowisku wilgotnym niepożądane reakcje elektrochemiczne.

Systematyka elektrochemiczna metali

Przedstawiony diagram zgodności metali oparty jest na wartości potencjałów normalnych równowagi reakcji utleniania-redukcji, otrzymanych w temperaturze 25°C w odniesieniu do elektrody wodorowej (0 Volt).
Potencjały te dotyczą metali czystych i nie biorą pod uwagę zjawiska tworzenia się patyny naturalnej lub sztucznej obróbki powierzchniowej.

Na bazie powyższego diagramu należy zapamiętać:

  • Kontakty dopuszczalne ze stopem cynk-tytan to: ołów, ocynk, stal nierdzewna, tytan, miedź cynowana (miedź pokryta cyną), aluminium.
  • Kontakty niedopuszczalne ze stopem cynk-tytan to: miedź, niezabezpieczone żelazo lub stal.

 

Uwagi

Pomimo, że aluminium ma potencjał niższy od potencjału cynku, to metale te nie wchodzą w reakcję. Aluminium pokrywa się naturalną warstwą ochronną – „patyną”, podobnie jak stop cynk-tytan. Obie spatynowane powierzchnie mają bardzo zbliżone wartości potencjału, co wyklucza wszelkie niebezpieczeństwo wystąpienia korozji. Żelazo niezabezpieczone warstwą powierzchniową (cynk) koroduje w sposób powodujący zniszczenie.

 

 

2. Tytan cynk a woda

Tytan-cynk a woda

Obecność wody wewnątrz struktury dachu i pokrycia z metalu przyspiesza prędkość korozji i tym samym, zmniejsza znacznie żywotność obiektu. Jako metal nieżelazny stop tytan-cynku wchodzi w reakcje z głównymi składnikami atmosfery takimi jak H2O (para wodna), SO2 (dwutlenek siarki), NaCl (sól morska) i CO2 (dwutlenek węgla).
Pierwszą reakcją stopu tytan-cynku w obecności tlenu i wody jest wytworzenie się wodorotlenku cynku Zn(OH)2, który w obecności dostatecznego stężenia CO2, pochodzącego z powietrza, pozwala na utworzenie ochronnej warstwy patyny, czyli hydroksywęglanu cynku.
Tak więc ważnym jest, aby powierzchnie blachy tytan cynk były wentylowane w sposób zapewniający dostęp CO2 w dostatecznej ilości tak, aby pozwolić na wytworzenie się ochronnej patyny. Uwaga ta dotyczy głównie strony spodniej blachy tytan cynk.
Czynniki mogące przyczynić się do pojawienia się wody po stronie dolnej blachy cynkowo-tytanowej:

  • niekontrolowane zjawisko kondensacji pary wodnej;
  • nie zapewnienie odpowiedniej szczelności połączeń.

 

W/w czynniki są często efektem wadliwego i niedokładnego wykonania pokrycia.

 

Zjawisko kondensacji

Zjawisko kondensacji pojawia się w następujących sytuacjach:

  • gdy występuje różnica w temperaturze metali (tzw. promieniowanie szczątkowe);
  • gdy występuje różnica temperatury powietrza w cyklu dzień / noc (tzw. rosa naturalna);
  • migracja pary wodnej przez warstwy materiałów tworzących przegrodę zewnętrzną budynku, od strefy cieplejszej do zimniejszej.

 

Kondensacja noc/dzień

Woda skraplająca się na spodniej powierzchni pokrycia może penetrować w niższe warstwy przegrody, doprowadzając do ich trwałego zawilgocenia (chodzi szczególnie o izolację termiczną). Uwzględnienie powyższego zjawiska jest konieczne przy projektowaniu układu warstw przegród budowlanych.
Wartość temperatury rosy jest zależna od przewodności cieplnej materiałów, z których składa się przegroda oraz ich odporności na przenikanie pary wodnej. Zastosowanie membran pełniących funkcję paroizolacji i uszczelnienia, pozwala ograniczyć przenikanie pary ze strefy cieplejszej do zimniejszej. Niestety w większości przypadków przy nieprzestrzeganiu zasad układania izolacji (stosowanie zbyt małych zakładów, dziurawienie membrany elementami mocującymi), skuteczność działania membrany jest ograniczana.
Układ warstw w projektowanej przegrodzie powinien uniemożliwić wystąpienie kondensacji na wewnętrznej powierzchni ściany, nawet w warunkach minimalnej krotności wymian powietrza.
Dodatkowo montaż zawilgoconych płyt izolacji termicznej (z powodu złych warunków magazynowania lub niewłaściwego zabezpieczenia przed warunkami atmosferycznymi w trakcie budowy) może prowadzić do zwiększenia wilgotności wewnątrz przegrody.

 

Szczelność pokrycia

Wpływ deszczu i wiatru

Deszcz i wiatr są tymi czynnikami atmosferycznymi, które narzucają zastosowanie odpowiedniego systemu krycia, w zależności od typu przegrody (dach lub elewacja).

Przy wykonywaniu pokryć dachowych należy zwrócić szczególną uwagę na:

  • Prawidłowość doboru metod łączenia elementów tworzących pokrycie dachu.
  • Jakość wykonania obróbek wszystkich elementów wystających ponad pokrycie dachu (kominy, okna połaciowe, attyki itp.)
  • Staranność wykonania systemów odprowadzania wody.

 

Przy wykonywaniu pokryć elewacyjnych należy zwrócić szczególną uwagę na:

  • Zapewnienie szczelności połączeń, aczkolwiek drobne infiltracje wody są tolerowane, jeżeli po wewnętrznej stronie okładziny woda ma możliwość ściekania bez kontaktu z warstwą ocieplenia.
  • Zwiększone rygory szczelności w przypadku stosowania na ścianach kurtynowych, które muszą spełniać maksymalne wymagania pod względem nieprzepuszczalności powietrza i wody.

 

Obciążenia śniegiem

Nagromadzenie śniegu na pokryciu dachowym jest czynnikiem negatywnie wpływającym na szczelność tegoż pokrycia. Na ten problem należy zwrócić szczególną uwagę w przypadku gdy istnieje możliwość zalegania śniegu przez okres co najmniej trzech tygodni.

Powtarzające się cykle zamarzania i topnienia są powodem zamiany śniegu w lód, co prowadzi do:

  • wzrostu gęstości śniegu,
  • wzrostu ciśnienia hydrostatycznego wody w przekształconym śniegu, pogarszając w ten sposób szczelność pokrycia (możliwość infiltracji poprzez materiał, zwiększenie kapilarności na łączeniach).

 

Wilgotność i wentylacja

Poziom wilgotności wewnętrznej w pomieszczeniach jest najczęściej regulowany pracą urządzeń grzewczych i wentylacyjnych, zastosowanych w oparciu o projekt wentylacji, klimatyzacji i c.o. Ich dobór i parametry robocze są uzależnione od charakteru pomieszczeń.

Pokrycie dachu tytan-cynk – system wentylowany

System wentylowany jest tradycyjną metodą wykonywania pokrycia z blach tytanowo-cynkowych. Polega on na układaniu blach na deskowaniu, ze szczelinami pomiędzy deskami, nie większymi niż 5 mm.
W tym wariancie pokrycia wilgotność spowodowana infiltracjami i kondensacją jest usuwana poprzez zapewnienie właściwej cyrkulacji powietrza w warstwie wentylacyjnej. Minimalna grubość warstwy wentylacyjnej, którą należy zastosować, zależy od powierzchni przegrody i wilgotności w pomieszczeniu.
Ponadto należy zwrócić uwagę na prawidłowe wyliczenie powierzchni wlotów i wylotów powietrza do przestrzeni wentylacyjnej.

 

Pokrycie dachu tytan-cynk – system niewentylowany
Prawidłowa wentylacja zapewnia usunięcie zawilgocenia, a lite drewno dodatkowo pełni rolę regulatora wilgotności powietrza w przegrodzie. Zalecamy wykonanie otworów wejściowych i wyjściowych w postaci liniowych szczelin o szerokości minimalnej równej 1 cm.
Wpływ wiatru, odporność na przenikanie pary wodnej oraz rozkład ciśnień, wynikający z wielkości otworów wentylacyjnych są czynnikami, które należy zawsze uwzględniać przy projektowaniu wentylacji przegrody.

 

Pokrycie dachu tytan-cynk- system z paroizolacją

Zastosowanie pustki powietrznej bezpośrednio pod pokryciem, umożliwia powstanie ochronnej patyny na dolnej powierzchni blachy. W przypadku, gdy konstrukcja podłoża uniemożliwia zapewnienie odpowiedniej wentylacji należy zastosować membranę.

3. Przechowywanie i transport

Transport i składowanie tytan-cynk.

 

Materiał tytan-cynk, jak i wszystkie jego elementy należy transportować i składować w suchym miejscu o stałej temperaturze, aby zapobiec powstawaniu białej rdzy.

Biała rdza powstaje na powierzchni tytan-cynku, który styka się z wilgocią bez dostępu dwutlenku węgla. W takiej sytuacji naturalna patyna ochronna nie może się uformować a na powierzchni pojawia się biała substancja – tlenek cynku.

W odróżnieniu od warstwy patyny nie zapewnia on żadnej ochrony i pozostawia nieestetyczne, niezmywalne ślady na powierzchni blachy. W związku z tym nie zalecamy montażu paneli zaatakowanych przez białą rdzę.

4. Podstawowe zasady przy projektowaniu

Zasady projektowania pokrycia dachu

Przy projektowaniu pokryć z blachy cynkowo–tytanowej należy uwzględnić następujące obciążenia:

  • Ciężar własny konstrukcji.
  • Ciężar własny przyjętego systemu materiału.
  • Obciążenia zmienne: użytkowe, wiatr, śnieg.
  • Obciążenia przypadkowe: niestety o bardzo znamiennych skutkach, ale o wyjątkowym charakterze i nieprzewidywalne w oczekiwanym okresie żywotności obiektu.

 

Ograniczenia spowodowane działaniem wiatru

Na projektancie-konstruktorze spoczywa obowiązek uwzględnienia w obliczeniach obciążeń spowodowanych wiatrem, w oparciu o obowiązującą normę. (PN-77/B-02011) ze zmianą do Polskiej Normy PN-B-02011:1997/Az1 VII 2009.

 

Norma powyższa określa:

  • Zasady uwzględniania obciążenia wiatrem biorące pod uwagę: prędkości wiatru (zgodnie ze strefami obciążenia wiatrem), ciśnienia prędkości wiatru, współczynniki działania porywów wiatru.
  • Metody obliczeniowe służące do ustalenia oddziaływania wiatru na projektowany obiekt, uwzględniające jego wysokość oraz formę. W obliczeniach należy przyjmować odpowiednie wartości współczynników aerodynamicznych oraz ekspozycji, a także inne oddziaływania dynamiczne dla obiektów o skomplikowanych kształtach i małej masie (np. galopowanie, łopotanie, trzepotanie).
    Obciążenia spowodowane wiatrem należy porównać z wartościami parametrów wybranych  systemów.
    Wartość wywołanych działaniem wiatru obciążeń na projektowany obiekt powinna być niższa od dopuszczalnych parametrów przyjętego systemu. Wiatr wywiera normalne obciążenia na pokrycie zewnętrzne budynku poprzez ciśnienie lub podciśnienie.

Ograniczenia spowodowane działaniem śniegu

Na projektancie-konstruktorze spoczywa obowiązek uwzględnienia w obliczeniach obciążeń spowodowanych śniegiem, w oparciu o obowiązującą normę (PN-80/B-02010) ze zmianą do Polskiej Normy PN-80/B-02010/Az1 z X.2006.

 

 

Norma powyższa określa:

  • Zasady uwzględniania obciążenia śniegiem biorące pod uwagę: obciążenia charakterystyczne dachu, zwiększenie wartości obciążenia charakterystycznego oraz podział kraju na strefy obciążenia śniegiem.
  • Metody obliczeniowe służące do ustalenia oddziaływania śniegu na projektowany obiekt, uwzględniające jego wysokość oraz formę. W obliczeniach należy przyjmować odpowiednie wartości współczynników obciążenia śniegiem gruntu oraz kształtu dachu, a także uwzględniać grubość charakterystyczną pokrywy śnieżnej.

 

Obecność śniegu wywiera następujące skutki na pokrycia z blachy cynkowo-tytanowej:

  • Zaleganie pokrywy śnieżnej na pokryciu dachu przez okres przekraczający trzy tygodnie, ogranicza dostęp CO2 i uniemożliwia tworzenie się patyny.
  • Powtarzające się cykle zamarzania i topnienia zwiększają ciśnienie hydrostatyczne wewnątrz pokrywy śnieżnej. W rejonach, gdzie pokrywa śnieżna zalega na pokryciu przez długie okresy, zjawisko opisane wyżej narzuca zastosowanie dodatkowej izolacji przeciwwilgociowej w warstwach przegrody.
  • Powstające obciążenia pionowe od pokrywy śnieżnej, w zależności od kąta nachylenia połaci, rozkładają się na siły działające prostopadle i równolegle do płaszczyzny pokrycia dachu.
  • Dla systemów tytan-cynk wykonanych na podłożu ciągłym, obciążenia prostopadłe są przenoszone bezpośrednio na podłoże (stąd konieczność poprawnego określenia przekrojów deskowania lub płyt), poprzez układ klipsów stałych tzw. haftek. Ilość klipsów oraz ich rozmieszczenie są zależne od sił oddziaływujących na pokrycie.
  • Dla samonośnych  systemów oba typy obciążeń prostopadłe i równoległe do połaci, muszą być porównane z parametrami wymienionymi na kartach technicznych.

Zalecane jest zapoznanie się ze strefami intensywności opadów śnieżnych w Polsce (PN 80/B-02010-1).

5. Czyszczenie oraz konserwacja

Tytan-cynk jest materiałem który nie wymaga konserwacji, dzieje się to za sprawną jednej z najważniejszych cech tytan-cynku jaką jest zdolność do samonaprawiania się powłoki – patynowanie. Jednakże w przypadku zabrudzeń, tłustych śladów  oraz innych nieplanowanych czynności konieczne są zabiegi opisane poniżej.

Brud

Jeżeli w procesie montażu na cynku nagromadzi się brud, należy go delikatnie usunąć za pomocą czystej/suchej tkaniny. Nie wolno dopuścić, aby osoba wykonująca prace czyszczące używała w tym celu środków czyszczących lub mocno pocierała zabrudzone miejsca.Z upływem czasu brud zostanie zmyty przez deszcz.

Tłuste zabrudzenia i resztki smaru

Ślady smaru lub tłuste zabrudzenia należy delikatnie usunąć przy użyciu acetonu. Aceton jest substancją lotną. Należy zawsze poczekać z czyszczeniem na dobrą pogodę, ponieważ panele cynkowe muszą być całkowicie suche; nie należy jednak czekać do lata, ponieważ nie powinno się używać acetonu w czasie upałów. Wyczyścić miejsce zabrudzenia bardzo czystą bawełnianą szmatką – nie porysować cynku.

Rysy

Jeżeli w trakcie montażu dojdzie do powstania rysy, należy pamiętać o tym, że dzięki samonaprawiającym właściwościom patyny skutki zarysowania z upływem czasu zostaną zredukowane do minimum. Jeżeli zarysowanie jest szczególnie głębokie lub szerokie, może być konieczna wymiana elementu. Ewentualne mniejsze zadrapania samoczynnie pokryją się naturalną patyną.

Ślady palców

Ślady palców są szczególnie widoczne na panelach elewacyjnych. Dzięki „samonaprawiającym” właściwościom cynku, ślady te znikną z upływem czasu. Aby móc szybciej uzyskać ten efekt, należy użyć oleju mineralnego. Niektóre oleje mineralne mogą wchodzić w szkodliwe reakcje z cynkiem, należy więc dopilnować, aby stosować tylko olej zgodny z zaleceniami.

Osady soli

W pewnych rejonach kraju, np: pas wybrzeża, w szczeliny pomiędzy blachami może dostać się nasycona solą woda, która po odparowaniu pozostawi biały osad. Zwykle do całkowitego lub częściowego spłukania tych pozostałości wystarczy sam deszcz. W sytuacji długotrwałego braku opadów zalecamy po prostu umycie pokrycia cynkowego ciepłą wodą. Soli może nagromadzić się tyle, że samą wodą nie da się jej usunąć. Należy jednak pamiętać, że same osady soli nie zagrażają integralności materiału i nie powodują korozji.

Folia ochronna

Część proponowanych przez nas wyrobów  jest dostarczanych z folią ochronną. Aby uniknąć zarysowania podczas montażu, należy montować elementy blach z nienaruszoną, oryginalną folią. Natomiast po montażu należy folię szybko usunąć, ponieważ nie jest odporna na promieniowanie UV i na metalu mogą pozostać resztki kleju. Zalecany czas na usunięcie folii to 4 tygodnie od montażu.

Płaskość powierzchni

Jedną z wyróżniających właściwości cynku jest jego podatność na formowanie. Swoista miękkość tego materiału i jego plastyczność pozwala nadać mu w zasadzie każdy kształt. Cynk może ulegać, zwłaszcza przy małej grubości, nieznacznemu pofalowaniu. W określonych porach dnia może być to bardziej widoczne, zależnie od kąta pod jakim promienie słoneczne padają na okładzinę elewacyjną lub dach. To nieodłączna cecha cynku, częściowo decydująca o estetycznych walorach tego stosowanego od stuleci materiału.

 

 

6. Aspekty kolorystyczne

Dostępne wersje kolorystyczne dla tytan-cynk:

Naturalny ( gołowalcowany ) tytan-cynk

Naturalny, jasno-szary cynk o teksturowanej, świetlistej powierzchni, która z czasem ulega zmianie ustępując miejsca naturalnej patynie w jasnoszarym, półmatowym odcieniu. Ten szlachetny materiał ma szerokie zastosowanie przy realizacji różnorodnych projektów budowlanych, pasuje do różnorodnych produktów budowlanych , pasuje do różnego rodzaju pokryć dachowych. Dzięki swemu klasycznemu wyglądowi jest odpowiedni dla różnego rodzaju architektury, także tej nowoczesnej.

Quartz tytan-cynk

Wstępnie patynowany, jasnoszary tytan-cynk posiada bardzo zbliżony wygląd do cynku naturalnie spatynowanego po kilku latach użytkowania. Orynnowanie w tym aspekcie wykorzystywane jeset zarówno w pracach renowacyjnych jak i w realizacji nowoczesnych obiektów.

Anthra tytan-cynk

Zawdzięcza swoją nazwę charakterystycznemu grafitowo-antracytowemu kolorowi, zbliżonemu do odcienia naturalnego łupka z którym jest często łączony. Systemy w tym aspekcie stosowane są w obiektach zabytkowych, ale także w obiektach nowoczesnej architektury, nierzadko w połączeniu z innymi materiałami, które uwypuklają jego elegancki koloryt.

Patyna tytan-cynk

To jasnoszary odcień tytan-cynku. Swoją kolorystyką przypomina odcień palety RAL 7001. Charakteryzują się widoczną wzdłużną strukturą.

Grafit tytan-cynk

Grafit podobnie jak anthra ma ciemny wpadający w czerń odcień wraz z podłużną strukturą widoczną na całej długości materiału. Grafit swoją kolorystyką jest zbliżony do odcienia palety RAL 7043.

Pigmento jest uzyskiwana poprzez dodanie mineralnych pigmentów do procesu patynacji blachy Quartz. Trzy odcienie PIGMENTO: zielony, czerwony i niebieski. Kolorowe wykończenie pigmento zachowuje naturalną fakturę patynowanego cynku.